Strona u�ywa tzw. ciasteczek, s� to pliki zapisywane w folderze przegl�darki. Mo�esz zmieni� spos�b ich przechowywania w ustawieniach przegl�darki
Ukraina

Advertisement
Menu witryny
Start
Nasze usługi
Nasi klienci
Ukraina - inwestycje
Dlaczego my
Linki
Mapa Ukrainy
Targi
Reklama na Ukrainie
Ukraina
Kontakt

Kurs walut - Ukraina




Ukraina Utwórz PDF Drukuj Poleć znajomemu
Spis treści
Ukraina
Kijow
Odessa
Charkow
Donieck
Lwow
Dniepropietrowsk
Jalta
Czerkasy
Kercz
Czernihow
Czerniowce
Iwano-Frankowsk
Cherson
Krzywy Rog
Lugansk
Luck
Mykolajiw
Poltawa
Rowne
Sewastopol
Symferopol
Tarnopol
Uzhorod
Winnica
Zaporoze
Mariupol

Założony w 1. poł. XIII w. przez Daniela Halickiego (1201-1264), nazwany Lwowem na cześć jego syna Lwa. Pierwotnie gród warowny strzegący Rusi Halicko-Wołyńskiej od stale grożących najazdów ze strony Złotej Ordy. Z uwagi na położenie na szlakach handlowych stał się ważnym ośrodkiem politycznym i gospodarczym księstwa. W 1349 w wyniku zbrojnej wyprawy Kazimierza Wielkiego przeciwko Rusi Halicko-Wołyńskiej Lwów wraz z Haliczem, Chełmem, Brześciem i Włodzimierzem włączony został do Polski. W 1356 otrzymał prawo magdeburskie i nieco później przywilej korzystania z dwutygodniowego prawa składu, co dało miastu zdecydowanie uprzywilejowaną pozycję w handlu czarnomorskim. W XVI w. uzyskał uprawnienia wystawiania swoich delegatów na sejm. W 1658 otrzymał prawa szlacheckie, co oznaczało, że nobilitowani mieszczanie mogli dalej wykonywać swój zawód bez obawy utraty szlachectwa. Miasto szybko rozwijało się i pod koniec XVI w. stało się jednym z najbogatszych w Rzeczpospolitej. We Lwowie obok Polaków, Rusinów i Żydów mieszkało wielu Ormian, z reguły niemal całkowicie spolonizowanych, zajmujących się głównie handlem. W 1661 powstała Akademia Lwowska. Fortyfikowany od czasów Kazimierza Wielkiego, od początku był ważną w skali kraju twierdzą wschodniego pogranicza. Wielokrotnie, bezskutecznie oblegany przez Turków, Tatarów i Kozaków podczas kolejnych wojen toczonych przez Polskę, nie poddał się Szwedom podczas "potopu". Zdobyty dopiero w 1704, podczas wojny północnej, przez króla szwedzkiego Karola XII. Po I rozbiorze Polski (1772) ośrodek administracyjny austriackiego Królestwa Galicji, i Lodomerii. Pomimo wprowadzenia austriackiego prawodawstwa, języka niemieckiego jako urzędowego, obsadzania ważniejszych stanowisk przez Austriaków i Czechów, Lwów pozostał ośrodkiem polskości. Po III rozbiorze Polski, w latach 1795-1799, działał tu m.in. teatr Bogusławskiego, od 1815 stały teatr polski, od 1817 Zakład Narodowy im. Ossolińskich, prowadziło żywą działalność prężne środowisko literackie, wychodziła polska prasa. Podobną, względną swobodą działalności o charakterze narodowym cieszyła się ludność miasta pochodzenia ukraińskiego. Polityka germanizacyjna władz administracyjnych spotykała się z silnym oporem mieszkańców Lwowa, którzy m.in. w 1848 wystosowali adres do cesarza, w którym domagali się równości wobec prawa, swobody słowa, utworzenia Sejmu Krajowego, spolszczenia szkół i urzędów. Pod apelem podpisało się także wielu mieszkańców miasta pochodzenia ukraińskiego. W niemal dwadzieścia lat później rząd austriacki spełnił większość zgłaszanych postulatów, przyznając Galicji autonomię (1867), co pozwoliło na wprowadzenie języka polskiego jako urzędowego oraz na nieskrępowany rozwój polskich instytucji i organizacji kulturalnych. Od chwili zaborów we Lwowie powstawały organizacje niepodległościowe, m.in. Centralizacja Lwowska (1796), niepodległościowe związki i organizacje studenckie (1817-1823), Rada Narodowa (1848) mająca kierować powstaniem w Galicji. Konspiracyjny Związek Walki Czynnej (1908), Związek Strzelecki kierowany przez W. Sikorskiego. W Lwowie powstało szereg partii politycznych, m.in. Towarzystwo Narodowo-Demokratyczne z F. Smolką na czele (1866), galicyjska Polska Partia Socjaldemokratyczna z I. Daszyńskim (1892). Podczas I wojny światowej, we wrześniu 1914, wojska carskie zajęły miasto, w czerwcu 1915 Lwów został odbity przez Austriaków. Po upadku monarchii austro-węgierskiej rozpętały się zaciekłe walki Polaków z Ukraińcami o przejęcie władzy w mieście. Rada Najwyższa w Paryżu wyraziła zgodę na okupowanie Lwowa przez wojska polskie i tymczasową administrację polską. Lwów, Cmentarz Orląt W czasie wojny polsko-bolszewickiej (1920) Lwowa broniła 6 armia generała W. Iwaszkiewicza wspomagana przez dywizję ukraińską. W okresie międzywojennym siedziba władz wojewódzkich, ważny ośrodek gospodarczy i naukowo-kulturalny. Po wybuchu II wojny światowej, 22 IX 1939 zajęty przez Armię Czerwoną. W wyniku sfałszowanych wyborów przeprowadzonych 22 X 1939 Lwów wraz z polską częścią Ukrainy i Białorusi znalazł się w granicach Związku Radzieckiego. Władze radzieckie prowadziły politykę prześladowania polskich mieszkańców miasta. Po agresji niemieckiej na ZSRR włączony do Generalnego Gubernatorstwa jako siedziba dystryktu. 27 VII 1944 zajęty przez oddziały Armii Czerwonej, znalazł się w granicach ZSRR na mocy układów zawartych w czasie i po zakończeniu II wojny światowej przez przedstawicieli wielkich mocarstw. Od sierpnia 1991 w granicach Ukrainy. Rozwinięty przemysł samochodowy, maszynowy, elektrotechniczny, chemiczny, spożywczy, włókienniczy, odzieżowy. Ważny węzeł kolejowy i drogowy. Port lotniczy.


 
Sondy
Popularne
Gościmy

Ukraina Promocja
@copyright (C) Ukraina - 2005 - 2008 Polsko-Ukrai�skie Biuro Wsp�pracy Gospodarczej
hosting & created by: design4web.pl
META-Ukraine ukraina.jpg katalog stron
hermesbirkinae parsmovies ukraina PL ukraina UA ukraina RU
hermesbirkinae parsmovies